De naakte waarheid van folklore dans
door Allison Van Spaendonk

De Blauwe Zaal in Stadsschouwburg Utrecht straalt op zichzelf al een intieme sfeer uit. Toch slaagt Simon Mayer er met zijn Sons of Sissy in om binnen de intimiteit van de zaal een ander universum te creëren. Door middel van live muziek en rauwe dans wordt de bezoeker meegenomen in de gedurfde en naakte wereld van de folklore.

Wanneer er bij de deuren van een theaterzaal bordjes staan met “hier oordoppen verkrijgbaar voor de voorstelling” voel ik de spanning al in mij opkomen. Bij voorstellingen met oordoppen denk ik meteen aan harde festival muziek en oorverdovend gedreun. Het tegengestelde bleek waar voor Sons of Sissy.

Vier mannen, gekleed in verouderde kledij, komen het podium opgewandeld en nemen hun instrumenten in de hand. Drie strijkinstrumenten en een accordeon spelen twee traditionele folklore deuntjes om de bezoeker in de sfeer van de voorstelling te krijgen. Stilletjes aan verandert het traditionele in het hedendaagse en transformeert de sfeer van de traditionele folklore in een spirituele dans.

De dansers stappen uit hun folklore rol, gaan hun eigen weg op en laten ook hun verouderde kledij achter zich. Ze geven zich volledig over aan de muziek; muziek die ze zelf creëren. Wat volgt is een dansant en muzikaal  spel voor alle zintuigen: het gehoor-, zicht- en zelfs het geurorgaan worden geprikkeld. Mayer creëert met de lichamen van de dansers live muziek, prachtige bewegingen en zelfs humoristische situaties. Hij gebruikt de traditionele folklore muziek en dans als basis voor de voorstelling. Omdat deze specifieke bewegingen de leidraad vormen komen ze naar het einde toe over als een soort spirituele dans waar de dansers zich uiteindelijk, met veel lawaai, aan overgeven.

Ik interpreteerde het als de naakte waarheid van de folklore dans en muziek; ik ben benieuwd wat u vindt.

SPRING heeft een aantal bloggers uitgenodigd om over hun ervaringen te schrijven tijdens het festival.